brudnopis: cudawianki w kuchni

zagladam sobie ostatnio do anglojezycznych kucharek netowych, a tu prosze! swietna akcja, ktorej na bank nie moge przegapic. niestety spoznilam sie nieco, bo konczy sie o polnocy drugiego marca, czyli zostaly mi trzy dni do pokazania tego na co wpadlam nucac. bo w akcji chodzi wlasnie o nucenie piosenek...
ale od poczatku. elly z bloga elly says opa! postanowila przyczynic sie do wspolnego gotowania i pieczenia, i tym sposobem wymyslila akcje bliska mojemu rozspiewanemu sercu.



polega ona na upichceniu czegos, co laczy sie z muzyka. nazwala ja "eat to the beat!", a pod uwage brane sa nazwy zespolow lub solistow, tytuly piosenek czy bezposrednio tekst z jedzeniem w roli glownej (sama zasugerowala: smashing pumpkins, czy piosenke "she don't use a jelly", w ktorej nie tylko jest mowa o galaretce (jelly), ale i o serze, masle itd.).



od razu jak tylko przeczytalam o co chodzi wpadlam na pomysl, ktory zreszta chodzil mi po glowie od iks czasu. mianowicie przygotowanie pewnego dzemu za ktory ciagle nie moge sie zabrac z powodu braku czasu. ale elly wspomniala rowniez o pearl jam, zespole, ktory jako pierwszy przyszedl mi do glowy i mialam ochote zamienic pearl na pear (perle na gruszke) jam, co by oznaczalo, ze musze przygotowac dzem z gruszek. jednak nie tym razem. pomysl spalony. zaczelam zatem glowkowac i myslec o piosenkach reklamujacych zywnosc. przed 9 rano w pracy wprawilo mnie to tylko w glod przedsniadaniowy, zatem myslenie nie przynioslo skutku. od dawien dawna wiadomo, ze na glodnego nic sie nie zdziala. ale po sniadaniu pomysly zaczely sie sypac niczym z rekawa. na dzien dobry przypomniala mi sie piosenka 50 cent "candy shop", ktora notabene bardzo lubie i koniecznie musze wgrac sobie do mp3 na kolejny tydzien pracy, ktory spedze na nockach w fabryce. a wtedy bez muzyki ani rusz. zatem jak candy shop (sklep z cukierkami) to nie bylo mowy o zadnych innych cukierkach jak krowki, na ktore to mam ochote straszna! od razu przypomnialo mi sie, ze przepis na krowki podawaly juz bakerlady i dorotus, wiec szybko do nich zajrzalam. wybralam jednak opcje druga, gdyz zamieniono tu smietane kremowke na mleko skondensowane, ktore usmiechalo sie do mnie z szafki. na nieszczescie bylo slodkie, a dorotka uzyla tego bez cukru, zatem wykreslilam z jej przepisu cukier i tak oto powstala moja receptura.
nucac 50 centa (choc nie o takich cukierkach on spiewal) wyprodukowalam cale pudeleczko krowek i wlasnie zajadam sie kolejnymi zapominajac o diecie na amen...



krowki:

do garnka wlalam 300 ml mleka skondensowanego nieslodzonego, kilka kropelek ekstratu z wanilii, oraz dodalam 1/3 kostki masla pokrojonego w kostke. mieszajac caly czas doprowadzilam do rozpuszczenia sie masla i polaczenia wszystkich skladnikow w calosc. po okolo 15 minutach, gdy masa byla juz gesta i wykazywala tendencje do przypalania sie, wylaczylam gaz i ucieralam ja mikserem. dorota napisala, ze im dluzej sie uciera tym krowki sa bardziej kruche. osobiscie zalezalo mi na tym, zeby byly takie pol na pol, wiec nie ucieralam za dlugo. gesta mase wylozylam do pojemnika aluminiowego (jesli nie pojemnik, to chociaz folia aluminiowa, bo potem latwiej wyjac). chlodzilam w lodowce. w koncu pokroilam w kostke i... oddalam sie bezwarunkowo nowej milosci do krowek domowej roboty :-)
p.s. moglam jednak miksowac krocej bo krowki byly za malo ciagnace sie, ale moze nastepnym razem?


update z dnia 3 marca: dla tych, ktorzy nie czytaja komentarzy koniecznie musze wspomniec, ze robiac kolejny raz krowki nie udaly mi sie. przyczyne widze jedna: lepiej jesli warstwa masy, ktora wkladacie do aluminiowego poejmnika jest cienka. im grubsza tym gorzej jej stwardniec. zreszta na ostatnim zdjeciu widac jak cienka warstwa byla kiedy krowki wyszly...